 het wordt inmiddels algemeen aanvaard dat de kwaliteit en de resultaten van chirurgische ingrepen rechtstreeks beïnvloed worden door het aantal behandelde gevallen en door de ervaring die gezondheidswerkers hebben opgedaan in de ingreep in kwestie.

 een voorbeeld : chirurgische ingrepen bij borstkanker. De internationale normen bepalen dat operatieteams die jaarlijks minder dan 150 borstkankeringrepen uitvoeren onvoldoende ervaring hebben om een optimale kwaliteit te garanderen. Tal van ziekenhuizen in België zitten onder deze drempel.

 patiënten beschikken over niet de minste informatie om hen in hun keuze te begeleiden.

 minima zorgen er niet alleen voor dat er voldoende ingrepen worden uitgevoerd om optimaal te opereren, maar ook en vooral om over voldoende ervaring te beschikken om te beslissen welke ingreep het meest aangewezen is (bv. zal men al dan niet tot een mastectomie overgaan…). Een te laag aantal behandelingen kan leiden tot radicale ingrepen die niet steeds gerechtvaardigd zijn.

1. Wij bevelen aan dat het aantal competentiecentra zou worden beperkt om zo het minimum ervaringsniveau van de internationale normen te bereiken. De bedoeling is niet om de patiënt in zijn keuzevrijheid te beknotten, maar wel om hem een zo goed mogelijke behandeling te garanderen.

2. Mocht het moeilijk blijken om een dergelijke regeling op te leggen, dan moeten minstens de beschikbare gegevens over het aantal chirurgische ingrepen die elk ziekenhuis uitvoert op een speciale website worden gecommuniceerd. Deze gegevens moeten worden vergeleken met de internationale normen die de minima bepalen vanaf dewelke de kwaliteit van de ingrepen geoptimaliseerd wordt (inzake borstkanker, bijvoorbeeld, zijn dat de EUSOMA-normen).